Ok. Ik moet nu echt een blog schrijven, omdat het een week geleden was en omdat ik nu vier weken weg ben. Ik heb alleen niet zo'n zin dus ik zal het zo kort mogelijk houden want als ik alles vertel is het veel te veel. En als mensen nu eens gaan reageren, dan blijf ik ook wat gemotiveerder en zo. (A)
Anyway, ik was bij Tallinn, en ik weet niet precies meer zo goed wat ik daar verder allemaal gedaan heb. Ik moest twee dagen om kwart voor zes opstaan omdat R&I vroeg moesten werken, dus ik was twee keer om zeven uur al in de stad, en ja, dan is er niet heel veel te doen op zich. Ik was die dagen ook redelijk naar de klote, dus ik heb toen vooral op verschillende plekken koffie gedronken. Verder ben ik nog wel naar het kunstmuseum geweest, maar dat was niet zo leuk want het contemporary art gedeelte was dicht en dat vind ik het leukst.
Vanaf Tallinn liftte ik donderdag naar Tartu. Dat ging behoorlijk snel, ik heb wel eerst een uur gewacht, maar daarna werd ik opgepikt door een vrachtwagenchauffeur die in een keer daar heen ging, dus dat was wel chill. Hij was wel geinig verder, hij probeerde me te kopppelen aan zijn vijftienjarige dochter geloof ik maar daar ben ik niet echt op ingegaan. :) Tartu was mooi, klein vooral, maar de sfeer is er heel tof, dus ik wil er zeker nog wel eens heen. Toffe mensen ontmoet ook, dus het was fijn daar.
Zaterdag, eergister dus, liftte ik van Tartu naar Riga. Ik begon pas om vijf uur 's middags, dus dat was best wel een gokje, maar binnen 20 minuten had ik een lift in een busje met vijf Letse bouwvakkers die om het half uur moesten stoppen om te zeiken omdat ze allemaal (behalve de chauffeur) te veel bier dronken. Ik geloof dat 1 van de 5 zeker 3 liter bier dronk. :/
In Riga sliep ik weer bij Anna, die me al eerder hostte. Het was een soort van speciale culturele jaarlijkse avond in Riga, the White Night of zo, maar dit jaar was het blijkbaar heel kut of zo dus dat was wat suffigs. Wat wel tof was, was dat Anna nog een couchsurfer had, ook een Nederlander. Dus ik kon eindelijk weer Nederlands praten en dat was echt heel bizar, na bijna vier weken Engels. :)
Gisteren ging ik van Riga naar Kaunas. Ik had twee keer een lift binnen vijf minuten dus dat was wederom geen probleem. 't Enige problematische is op het moment dat ik enigszins ziekig ben, dus dat werkt niet echt. Gisteren in Kaunas was het heel naar omdat ik geen kaart had en alles was dicht. Dus ik ben maar rond gaan lopen met mijn backpack, in de hoop een hostel tegen te komen oid. Dat gebeurde niet, maar ik vond wel een internetcafe gelukkig, dus ik had daar wat opgezocht. Over het algemeen zijn hostels in het centrum van steden, maar deze niet, dus ik had geen idee hoe ik er moest komen. Op straat maar wat rondgevraagd, totdat ik het aan twee meisjes/vrouwen vroeg die echt enorm behulpzaam waren, voor me gingen bellen, me naar de bushalte brachten en me zelfs nog vroegen of ik wel geld had voor de bus. Ja, zo kan het dus ook. :)
Het hostel in Kaunas was meer een soort van ziekenhuisachtig kantoor, heel naar, maar er waren wel geinige mensen. Onder andere een Japanner van 40 die de wereld rondreist op een step. :D!
Vandaag van Kaunas gelift naar Warschau dus. In Kaunas stond er nog een andere gast te liften, een Hongaar, en die kwam naar me toe om het samen te proberen, en dat vond ik wel prima. Om uit Kaunas te komen was lastig. Na een uur kregen we pas een lift, naar Mirjampole. Niet heel ver, maar in ieder geval vlak voor de grens dus veel mensen die naar Polen gaan. Na twintig minuten in Mirjampole stopte er inderdaad een auto met drie Roemenen. Ik vertrouwde het niet 100% maar omdat we met zijn tweeen waren durfde ik wat meer aan dus we stapten maar in. Het ging prima, afgezien van het feit dat ze onze telefoons wilden gebruiken, mijn sigaretten oprookten en vertelden dat ze hun vrouwen hadden gekocht, alleen toen we uitstapten in Warschau ging 1 moeilijk doen en zeggen dat we moesten betalen. Nouja, daar gingen wij natuurlijk niet aan meedoen, want dat is nou niet echt het principe van liften. Hij bleef zeiken, dus op een gegeven moment liepen we maar gewoon weg want veel kon hij ons nou ook niet echt maken. 't Waren dus zigeuners, dat wist ik dus niet maar die Hongaar wel. Ik wil het stereotype niet bevestigen, maar gelukkig deden ze dat al voor zichzelf..
Nu ben ik dus in Warschau, in een hostel, ik ga zo fijn slapen en morgenmiddag op mn gemakje naar Krakau liften, weer samen met die Hongaar. Chillll
xoxo
maandag 14 september 2009
vrijdag 11 september 2009
Dag 25 - Ik schrijf niet, maar wel wat fotos.
Tallinn;
http://img.photobucket.com/albums/v245/Henrive/IMG_2297.jpg
http://img.photobucket.com/albums/v245/Henrive/IMG_2300.jpg
Vilnius;
http://img.photobucket.com/albums/v245/Henrive/IMG_2110.jpg
Mijn gezelligste reishoofd in een bus;
http://img.photobucket.com/albums/v245/Henrive/IMG_2297.jpg
dagdag! xoxo
http://img.photobucket.com/albums/v245/Henrive/IMG_2297.jpg
http://img.photobucket.com/albums/v245/Henrive/IMG_2300.jpg
Vilnius;
http://img.photobucket.com/albums/v245/Henrive/IMG_2110.jpg
Mijn gezelligste reishoofd in een bus;
http://img.photobucket.com/albums/v245/Henrive/IMG_2297.jpg
dagdag! xoxo
maandag 7 september 2009
Dag 21 - What's up with all these Americans?
1100 Raekoja Kohvik
"It has only been three weeks yet. For me it seems more like three months. I'm wondering all the time how it would be to be back home again, and then I realize dat I'm only gone for three weeks, and that probably nothing has changed. Really weird.
En ik schakel over op Nederlands, jeuj.
Het is mijn eerste dag in Tallinn zelf. Mijn hosts Rainu & Ivar wonen een half uur buiten Tallinn in een huis in het bos, vlakbij de zee (de Finse golf / Baltische zee9. Gister heb ik daar de hele dag gespendeerd, daar ik nog drie hele dagen heb om de stad te bekijken.
Gisteren heb ik eerst uitgeslapen, uiteraard, en vervolgens ging ik met R&I naar de zee en de klif ervoor. Daarna gingen we naar Rainu's ouders waar ik volgepropt werd met taart en worstjes. Als avondeten kon ik nog meer Ests eten proeven, met een Estse variant van Ratatouille. Al met al was het een superchille dag, ik ben weer goed uitgerust van het liften..
Nu drink ik dus een Latte bij een of andere toeristentent in het centrum. De prijzen zijn hier vrijwel hetzelfde als in Nederland. Estland lijkt sowieso weer iets duurder te zijn dan de andere Baltische staten, waarschijnlijk omdat zo dicht bij Finland ligt. De mensen lijken ook weer wat moderner."
Een ander verschil is dat hier echt opeens allemaal Amerikanen en Japanners zijn, typische toeristen die je in Amsterdam zou verwachten. In Riga, en vooral in Vilnius waren het voornamelijk Duitsers. En Amerikanen zijn zo, eh Amerikaans. De oude stad is verdeeld in het lage en het hoge gedeelte, wat betekent dat je vanaf het hoge gedeelte een prachtig uitzicht. Maar goed, ik liep daar dus, op het hoge gedeelte, en er kwam een horde Amerikanen me tegemoet lopen. Een vrouw vroeg "Can you go down on the other side?" Waar ik even over moest nadenken, wat haar deed denken dat ik geen Engels sprak of zo. Vervolgens gebaarde ze naar beneden en riep heel hard, zodat ik het beter verstond "DOWWWNN!". En dat is dus Amerikaans, denk ik. De oude stad is verder heel mooi, het doet Scandinavischer aan dan Vilnius en Riga, ik denk dat ik Tallinn het mooist vind, maar dat zal nog wel verder blijken de komende dagen.
Donderdag ga ik liftend naar Tartu, DE studentenstad van Estland. Het is wel heel klein, dus ik trek er 1 hele dag voor uit, dus ik blijf twee nachten. Zaterdagochtend zal ik dan zo ver mogelijk terug proberen te liften, ik hoop dat ik Kaunas in Litouwen kan halen, maar ik weet niet hoe haalbaar dat is. Anders nog maar weer een dagje naar Riga.
Nou, ik ga slapen. Nightnight.
xoxo
"It has only been three weeks yet. For me it seems more like three months. I'm wondering all the time how it would be to be back home again, and then I realize dat I'm only gone for three weeks, and that probably nothing has changed. Really weird.
En ik schakel over op Nederlands, jeuj.
Het is mijn eerste dag in Tallinn zelf. Mijn hosts Rainu & Ivar wonen een half uur buiten Tallinn in een huis in het bos, vlakbij de zee (de Finse golf / Baltische zee9. Gister heb ik daar de hele dag gespendeerd, daar ik nog drie hele dagen heb om de stad te bekijken.
Gisteren heb ik eerst uitgeslapen, uiteraard, en vervolgens ging ik met R&I naar de zee en de klif ervoor. Daarna gingen we naar Rainu's ouders waar ik volgepropt werd met taart en worstjes. Als avondeten kon ik nog meer Ests eten proeven, met een Estse variant van Ratatouille. Al met al was het een superchille dag, ik ben weer goed uitgerust van het liften..
Nu drink ik dus een Latte bij een of andere toeristentent in het centrum. De prijzen zijn hier vrijwel hetzelfde als in Nederland. Estland lijkt sowieso weer iets duurder te zijn dan de andere Baltische staten, waarschijnlijk omdat zo dicht bij Finland ligt. De mensen lijken ook weer wat moderner."
Een ander verschil is dat hier echt opeens allemaal Amerikanen en Japanners zijn, typische toeristen die je in Amsterdam zou verwachten. In Riga, en vooral in Vilnius waren het voornamelijk Duitsers. En Amerikanen zijn zo, eh Amerikaans. De oude stad is verdeeld in het lage en het hoge gedeelte, wat betekent dat je vanaf het hoge gedeelte een prachtig uitzicht. Maar goed, ik liep daar dus, op het hoge gedeelte, en er kwam een horde Amerikanen me tegemoet lopen. Een vrouw vroeg "Can you go down on the other side?" Waar ik even over moest nadenken, wat haar deed denken dat ik geen Engels sprak of zo. Vervolgens gebaarde ze naar beneden en riep heel hard, zodat ik het beter verstond "DOWWWNN!". En dat is dus Amerikaans, denk ik. De oude stad is verder heel mooi, het doet Scandinavischer aan dan Vilnius en Riga, ik denk dat ik Tallinn het mooist vind, maar dat zal nog wel verder blijken de komende dagen.
Donderdag ga ik liftend naar Tartu, DE studentenstad van Estland. Het is wel heel klein, dus ik trek er 1 hele dag voor uit, dus ik blijf twee nachten. Zaterdagochtend zal ik dan zo ver mogelijk terug proberen te liften, ik hoop dat ik Kaunas in Litouwen kan halen, maar ik weet niet hoe haalbaar dat is. Anders nog maar weer een dagje naar Riga.
Nou, ik ga slapen. Nightnight.
xoxo
zondag 6 september 2009
Dag 20 - Tallinn
I made it! Maar dat duurde op zich wel even.
Gister ging ik om ongeveer half twaalf weg bij mijn host om naar het noorden van Riga te gaan met het openbaar vervoer om daar te beginnen met liften. Ik had op internet opgezocht wat een goede spot was en daar kwam ik om een uur of 1 aan. Toen ik aankwam lopen zag ik al een jongen van vijftien met zijn duim omhoog staan. Op het moment dat ik hem zag was hij al weer weg omdat hij al in een auto gestapt was. Dat ging snel, dus dat was mooi. Toen ik besloten had waar ik ging staan en mijn bordje had gemaakt met "EST" erop kon ik ook beginnen. Na twee minuten stopte er al een auto (door mijn stralende glimlach). De beste man sprak alleen geen Engels, en ik wilde ook niet de eerste de beste lift aannemen, dus ik wees zijn aanbod af. Hij kon me ongeveer zeventig kilometer ver brengen, dus achteraf had ik het best kunnen doen, maar dat wist ik ook niet van te voren.
Vervolgens gebeurde er een kwartier vrij weinig, behalve dan dat er twee meisjes bij kwamen die voorkropen en voor me gingen staan, niet zo netjes, maar ik had ook geen zin om er heen te lopen om te zeggen dat ze achter me moesten gaan staan, omdat dat ook geen zin zou hebben, want twee meisjes zijn altijd in het voordeel. Er stopte inderdaad een auto voor hun maar zij hadden die lift niet nodig, dus dezelfde auto stopte voor mij, en kon me wederom zeventig kilometer ver brengen. Deze keer accepteerde ik hem wel want ik stond inmiddels al een half uur. Bizarre gast,typisch Oost-Europees, een kortgeschoren kop en een oude BMW. Hij was wel chill verder want ik hoefde nauwelijks zelf te praten, hij praatte eerst de hele tijd over de economie van Letland en dat het zo slecht was allemaal en dat het nooit beter zou worden, waarop ik maar een beetje "uhuh"'de, en vervolgens praatte hij de hele tijd over auto's, waarover ik al helemaal niets te zeggen heb. Ik had hem gevraagd me af te zetten bij het laatste tankstation waar hij langs kwam, maar door al die reteinteressante gespreksonderwerpen was hij dat vergeten dus ik moest het doen met een bushalte. Geen ideale plek, dus ik stond daar dan ook een uur. Het was inmiddels al half vier of zo dus ik vroeg me af of ik het wel ging redden. Na een uur kwam er een bus langs, en ik vroeg aan de buschauffeur of die naar Salacgriva zou gaan, omdat ik wist dat daar een goede plek was om door te liften. Dat was niet zo, maar toen de bus wegreed kwam er gelijk daarna iemand aan rijden die voor me stopte. Hij kon me niet ver brengen, 20 kilometer maar ik was op dat moment al blij dat ik in ieder geval weer ietsjes verder zou komen. Aardige gast, hij was sound engineer of iets dergelijks en was onderweg van Riga naar zijn huis, ergens op het platteland. Onderweg nam hij nog een andere lifter mee die maar drie kilometer hoefde (ik heb over de hele dag serieus iets van 12 lifters gezien, echt bizar veel vergeleken met Nederland). Hij was zo vriendelijk om me naar Salacgriva te brengen, naar het tankstation waar ik heen wilde, terwijl hij daar zelf niet heen hoefde, superchill. Het tankstation was inderdaad een goede plek (vlak voor de grens), ik sprak eerst mensen aan die naar Tallinn gingen, die hadden helaas geen ruimte maar dat was wel echt superchill geweest. Daarna reed een man weg van het tankstation en ik hield mijn bordje met EST omhoog en hij gebaarde dat ik naar hem toe kon komen. Hij ging naar Parnu. Ik wist niet zeker of het een goed idee was omdat ik op internet las dat Parnu echt verrot is als je verder wil liften, maar het was wel de helft van de afstand die ik nog moest afleggen.. Ik ging dus maar mee, hij nam ook nog een of andere gare man van een jaar of vijftig met een grote snor en weekendtas mee. Volgens mij was het een Rus, hij zat de hele tijd te bellen en het klonk Russisch. Hij deed zaken met Rotterdam, Amsterdam en Antwerpen, met Cargoships en dergelijke. Juist ja. Ik vroeg hem mij af te zetten bij een tankstation voor Parnu, omdat ik hoopte dat mensen die verder zouden reizen dan Parnu daar zouden gaan tanken. Ik heb daar zo'n twee uur gestaan. Inderdaad waren er mensen die naar Tallinn gingen, ik zag een Finse auto met een man en vrouw van middelbare leeftijd dus ik dacht Bingo, alleen toen ik vroeg of ze nog een plek over hadden kreeg ik een "no we don't have any room sorry', terwijl hij naar een lege achterbank wees. Best zuur. Na twee uur besloot ik dat dit echt, echt niet ging werken dus ik begon te lopen terwijl ik de borden naar Tallinn volgde. Na een half uur lopen stopte er opeens een auto naast me. Er zat een jongen aan het stuur en zijn vader, gok ik, zat naast hem. Hij vroeg aan me of ik aan het liften was, waarop ik antwoordde dat dat inderdaad het geval was. Vervolgens bood hij aan om me naar een betere plek te brengen, en dat sloeg ik natuurlijk niet af, omdat ik het lopen wel zat was en geen idee waar ik heen moest. Ik las op internet al dat mensen in Estland het supertof vinden als ze buitenlanders zien, en al helemaal backpackers en dat is ook echt zo. Hij vroeg allerlei dingen en was dus ontzettend behulpzaam. Ik bedoel, wie stopt er nou zomaar naast iemand om hulp aan te bieden? Tien minuten verder stond ik inderdaad op een goede plek, langs de weg vanuit Parnu direct naar Tallinn. Na vijf minuten kwam er een auto langs waarin de mensen wel heel hard moesten lachen en aan het zwaaien waren, en een meisje achterin drukte haar papier met TALLINN erop geschreven tegen de ruit aan. Zij had dus al een lift, en dat gaf me alleen maar meer moed. 25 minuten later stopte ook voor mij een auto, met een man erin die inderdaad ook naar Tallinn ging. Ik was gered! Na drie uur in Parnu was het al half acht dus het was ook zeker wel tijd dat ik mijn laatste lift had. Hij sprak helaas niet zo goed Engels, of eigenlijk vrijwel niet, dus veel kwam er niet van praten, maar ik weet in ieder geval dat hij kunstenaar was en sculpturen maakte. Hij was heel aardig, hij bracht me helemaal naar het busstation in Tallinn zelf, dus ik kon vanaf daar gelijk de bus pakken naar mijn host, dus dat was erg efficient.
Het enige probleem was dat mijn telefoon blijkbaar kuren heeft. Hij zei telkens dat het nummer niet correct was, van mijn host, dus ik kon niet bellen om te zeggen dat er was. Ik had zelf per ongeluk blijkbaar ook niet het goede nummer gegeven dus ik kon niet communiceren. Toen maar via mijn moeder laten weten dat ik er was, alleen ik kon haar op een gegeven moment ook niet bereiken. Ik krijg of de melding dat het nummer niet correct is, of dat er een Call Barrier is, of zo. Vet vaag. En het was superkut want ik stond gisteravond dus om half tien in het pikdonker in the middle of nowhere, geen verlichting, een half uur buiten Tallinn en ik wist niet eens of er nog een minibus terug zou gaan naar de stad, dus ik was al bang dat ik in het bushokje moest gaan slapen of iets dergelijks.. Gelukkig belde mijn host opeens (het nummer wat ik had was dus wel correct :s) en ze kwamen er bijna aan. Nouja, daar was ik dus best wel blij om en zo. Uiteindelijk was er dus niet echt een probleem, al moet ik wel uitzoeken wat er mis is met mijn telefoon.
Het liften was dus erg leuk, en ik heb al besloten dat ik donderdag naar Tartu ga voor 2 nachten, dus donderdag lift ik vanaf Tallinn naar Tartu, dat is maar 200 kilometer dus dat zou snel moeten gaan, en dan heb ik vrijdag om Tartu te bekijken en dan lift ik zaterdag weer terug naar Letland of Litouwen, afhankelijk van hoe ver ik kom.
Nou, dagdag!
xoxo
Gister ging ik om ongeveer half twaalf weg bij mijn host om naar het noorden van Riga te gaan met het openbaar vervoer om daar te beginnen met liften. Ik had op internet opgezocht wat een goede spot was en daar kwam ik om een uur of 1 aan. Toen ik aankwam lopen zag ik al een jongen van vijftien met zijn duim omhoog staan. Op het moment dat ik hem zag was hij al weer weg omdat hij al in een auto gestapt was. Dat ging snel, dus dat was mooi. Toen ik besloten had waar ik ging staan en mijn bordje had gemaakt met "EST" erop kon ik ook beginnen. Na twee minuten stopte er al een auto (door mijn stralende glimlach). De beste man sprak alleen geen Engels, en ik wilde ook niet de eerste de beste lift aannemen, dus ik wees zijn aanbod af. Hij kon me ongeveer zeventig kilometer ver brengen, dus achteraf had ik het best kunnen doen, maar dat wist ik ook niet van te voren.
Vervolgens gebeurde er een kwartier vrij weinig, behalve dan dat er twee meisjes bij kwamen die voorkropen en voor me gingen staan, niet zo netjes, maar ik had ook geen zin om er heen te lopen om te zeggen dat ze achter me moesten gaan staan, omdat dat ook geen zin zou hebben, want twee meisjes zijn altijd in het voordeel. Er stopte inderdaad een auto voor hun maar zij hadden die lift niet nodig, dus dezelfde auto stopte voor mij, en kon me wederom zeventig kilometer ver brengen. Deze keer accepteerde ik hem wel want ik stond inmiddels al een half uur. Bizarre gast,typisch Oost-Europees, een kortgeschoren kop en een oude BMW. Hij was wel chill verder want ik hoefde nauwelijks zelf te praten, hij praatte eerst de hele tijd over de economie van Letland en dat het zo slecht was allemaal en dat het nooit beter zou worden, waarop ik maar een beetje "uhuh"'de, en vervolgens praatte hij de hele tijd over auto's, waarover ik al helemaal niets te zeggen heb. Ik had hem gevraagd me af te zetten bij het laatste tankstation waar hij langs kwam, maar door al die reteinteressante gespreksonderwerpen was hij dat vergeten dus ik moest het doen met een bushalte. Geen ideale plek, dus ik stond daar dan ook een uur. Het was inmiddels al half vier of zo dus ik vroeg me af of ik het wel ging redden. Na een uur kwam er een bus langs, en ik vroeg aan de buschauffeur of die naar Salacgriva zou gaan, omdat ik wist dat daar een goede plek was om door te liften. Dat was niet zo, maar toen de bus wegreed kwam er gelijk daarna iemand aan rijden die voor me stopte. Hij kon me niet ver brengen, 20 kilometer maar ik was op dat moment al blij dat ik in ieder geval weer ietsjes verder zou komen. Aardige gast, hij was sound engineer of iets dergelijks en was onderweg van Riga naar zijn huis, ergens op het platteland. Onderweg nam hij nog een andere lifter mee die maar drie kilometer hoefde (ik heb over de hele dag serieus iets van 12 lifters gezien, echt bizar veel vergeleken met Nederland). Hij was zo vriendelijk om me naar Salacgriva te brengen, naar het tankstation waar ik heen wilde, terwijl hij daar zelf niet heen hoefde, superchill. Het tankstation was inderdaad een goede plek (vlak voor de grens), ik sprak eerst mensen aan die naar Tallinn gingen, die hadden helaas geen ruimte maar dat was wel echt superchill geweest. Daarna reed een man weg van het tankstation en ik hield mijn bordje met EST omhoog en hij gebaarde dat ik naar hem toe kon komen. Hij ging naar Parnu. Ik wist niet zeker of het een goed idee was omdat ik op internet las dat Parnu echt verrot is als je verder wil liften, maar het was wel de helft van de afstand die ik nog moest afleggen.. Ik ging dus maar mee, hij nam ook nog een of andere gare man van een jaar of vijftig met een grote snor en weekendtas mee. Volgens mij was het een Rus, hij zat de hele tijd te bellen en het klonk Russisch. Hij deed zaken met Rotterdam, Amsterdam en Antwerpen, met Cargoships en dergelijke. Juist ja. Ik vroeg hem mij af te zetten bij een tankstation voor Parnu, omdat ik hoopte dat mensen die verder zouden reizen dan Parnu daar zouden gaan tanken. Ik heb daar zo'n twee uur gestaan. Inderdaad waren er mensen die naar Tallinn gingen, ik zag een Finse auto met een man en vrouw van middelbare leeftijd dus ik dacht Bingo, alleen toen ik vroeg of ze nog een plek over hadden kreeg ik een "no we don't have any room sorry', terwijl hij naar een lege achterbank wees. Best zuur. Na twee uur besloot ik dat dit echt, echt niet ging werken dus ik begon te lopen terwijl ik de borden naar Tallinn volgde. Na een half uur lopen stopte er opeens een auto naast me. Er zat een jongen aan het stuur en zijn vader, gok ik, zat naast hem. Hij vroeg aan me of ik aan het liften was, waarop ik antwoordde dat dat inderdaad het geval was. Vervolgens bood hij aan om me naar een betere plek te brengen, en dat sloeg ik natuurlijk niet af, omdat ik het lopen wel zat was en geen idee waar ik heen moest. Ik las op internet al dat mensen in Estland het supertof vinden als ze buitenlanders zien, en al helemaal backpackers en dat is ook echt zo. Hij vroeg allerlei dingen en was dus ontzettend behulpzaam. Ik bedoel, wie stopt er nou zomaar naast iemand om hulp aan te bieden? Tien minuten verder stond ik inderdaad op een goede plek, langs de weg vanuit Parnu direct naar Tallinn. Na vijf minuten kwam er een auto langs waarin de mensen wel heel hard moesten lachen en aan het zwaaien waren, en een meisje achterin drukte haar papier met TALLINN erop geschreven tegen de ruit aan. Zij had dus al een lift, en dat gaf me alleen maar meer moed. 25 minuten later stopte ook voor mij een auto, met een man erin die inderdaad ook naar Tallinn ging. Ik was gered! Na drie uur in Parnu was het al half acht dus het was ook zeker wel tijd dat ik mijn laatste lift had. Hij sprak helaas niet zo goed Engels, of eigenlijk vrijwel niet, dus veel kwam er niet van praten, maar ik weet in ieder geval dat hij kunstenaar was en sculpturen maakte. Hij was heel aardig, hij bracht me helemaal naar het busstation in Tallinn zelf, dus ik kon vanaf daar gelijk de bus pakken naar mijn host, dus dat was erg efficient.
Het enige probleem was dat mijn telefoon blijkbaar kuren heeft. Hij zei telkens dat het nummer niet correct was, van mijn host, dus ik kon niet bellen om te zeggen dat er was. Ik had zelf per ongeluk blijkbaar ook niet het goede nummer gegeven dus ik kon niet communiceren. Toen maar via mijn moeder laten weten dat ik er was, alleen ik kon haar op een gegeven moment ook niet bereiken. Ik krijg of de melding dat het nummer niet correct is, of dat er een Call Barrier is, of zo. Vet vaag. En het was superkut want ik stond gisteravond dus om half tien in het pikdonker in the middle of nowhere, geen verlichting, een half uur buiten Tallinn en ik wist niet eens of er nog een minibus terug zou gaan naar de stad, dus ik was al bang dat ik in het bushokje moest gaan slapen of iets dergelijks.. Gelukkig belde mijn host opeens (het nummer wat ik had was dus wel correct :s) en ze kwamen er bijna aan. Nouja, daar was ik dus best wel blij om en zo. Uiteindelijk was er dus niet echt een probleem, al moet ik wel uitzoeken wat er mis is met mijn telefoon.
Het liften was dus erg leuk, en ik heb al besloten dat ik donderdag naar Tartu ga voor 2 nachten, dus donderdag lift ik vanaf Tallinn naar Tartu, dat is maar 200 kilometer dus dat zou snel moeten gaan, en dan heb ik vrijdag om Tartu te bekijken en dan lift ik zaterdag weer terug naar Letland of Litouwen, afhankelijk van hoe ver ik kom.
Nou, dagdag!
xoxo
vrijdag 4 september 2009
Dag 18 - Kussievoormezussie
Gefeliciteerd Eline met je verjaardag en zo. :)
Over mijn dag, ik zit nu in een internetcafe en ik ga zo wat 2ehandskledingwinkels in om te kijken voor een jas, en daarna ga ik naar het museum voor moderne kunst, want daar is nu vooral fotografie. Dagdag!
xoxo
Over mijn dag, ik zit nu in een internetcafe en ik ga zo wat 2ehandskledingwinkels in om te kijken voor een jas, en daarna ga ik naar het museum voor moderne kunst, want daar is nu vooral fotografie. Dagdag!
xoxo
donderdag 3 september 2009
Dag 17 - RigaRigaRiga
Ja hoihoi, ik ben er nog hoor. Ik was even uit de internetroulatie en zo.
15.55 Double Coffee
"Het is nu mijn derde dag in Riga. Ik heb eigenlijk nog niet veel gedaan, ik doe alles vanaf nu in een wat rustiger tempo, dat lijkt me wat beter aangezien ik nog niet dood wil en zo.
Dinsdagmiddag ging ik dus met de bus naar Riga. Ik had een iets luxere bus geboekt en dat was best chill, ik sliep meer in die vier uur dan in negen uur van Warszawa naar Vilnius. Ik werd opgehaald op het station door Anna en een horde vrienden. Ze is een meisje van 18 dat nog bij haar ouders woont, best wel anders na al die studenten waar ik eerst bij sliep. Deze slaapplek is echt een verademing. Ten eerste omdat ik met mijn laatste twee hosts niet verder kwam dan koetjes en kalfjes qua gespreksonderwerp, en dat is nu anders. Ten tweede omdat ik in het badhuis verblijf in de tuin, met een eigen badkamer, sauna, zwembad, tv + dvd, waterpijp en een 2 persoonsbed (ok, 't slaapt wel kut). Ik heb een eigen sleutel dus ik kan gewoon mijn gang gaan, en dat had ik net nodig.
Dinsdagavond was er een Couchsurfing meeting in een kroeg en daar wilde ik wel graag heen om misschien een potentiele tourguide te ontmoeten. Anna wilde wel mee. 't Was een beetje een anti-climax omdat we behoorlijk lang moesten zoeken naar de juiste kroeg, dus we hadden zoiets van: "it better be good". Nou, dat was het dus niet. Ik vond de mensen supersuf en oppervlakkig en ik kan het niet meer opbrengen om mijn energie te verspillen aan het zoveelste gesprek over mijn reis en over wat ik doe, zeker niet als het mensen zijn waar ik eigenlijk geen boodschap aan heb. We peerden hem dus snel en zijn naar huis gegaan waar we nog een poos gepraat hebben. Daarna heb ik heerlijk lang geslapen in mijn nederige stulpje om de volgende dag Donnie Darko te kijken. Ik had 's middags om half vier in de stad afgesproken met een meisje van CS om ergens wat te drinken maar die kwam niet opdagen, which pissed me off (later kreeg ik een bericht dat haar telefoon dood was en dat ze wel op de plek was waar afspraken maar me niet zag, of zo). Daarna heb ik maar een beetje rondgewandeld door het oude gedeelte van de stad, maar ik had nog niets opgezocht over Riga op internet dus dat was behoorlijk doelloos. Uiteindelijk ben ik maar ergens gaan zitten om te eten. Riga is een mooie stad, het is iets groter dan Vilnius en heeft ongeveer net zoveel inwoners als Amsterdam. Het toffe hier is dat de stad barst van Art Nouveau/Jugendstil, dus bij veel gebouwen is er meer te zien dan normaal. Het enige kutte hier is dat ik moet wennen aan de valuta hier. Waar mijn euro eerder 4,00 Poolse zloty of 3,50 Litiouse Litas waard was is het nu opeens 0,70 Letse Lats, en dat rekent kut. Ik kan sowieso al niet rekenen, eigenlijk.
Na gegeten te hebben ben ik weer teruggegaan naar mijn 'appartement' om Sheisha te roken met Anna en 's avonds heb ik There will be blood" gekekn in bed. Heel fijn. :)
Vandaag ben ik 's middags naar het occupations of Latvia museum geweest, over de bezetting van de USSR & Nazi- Duitsland. Best interessant, want in Nederland hoor ik eigenlijk nooit wat over de geschiedenis van de Baltische staten. Daarna heb ik wat rondgelopen door de stad en nu zit ik dus hier."
Zaterdag ga ik naar Tallinn. Ik heb nog niet kunnen zoeken naar een host dus dat moet ik snel doen. Ik ben van plan om te liften naar Tallinn, zodat ik het eerst kan proberen over een kleinere afstand die makkelijk te doen zou moeten zijn in een dag, zeker hier waar liften heel populair is. Anna reageerde al heel verbaasd dat ik nog nooit heb gelift. Zij doet het elke zomervakantie de hele tijd. Als een meisje van 18 alleen kan liften dan kan een gay die de taal niet spreekt het ook, zeg ik maar altijd. Denk ik. Het is in ieder geval net zo (on)veilig. :)
Nou, dat was het weer. Ik ga nu misschien naar het museum van moderne kunst of anders ergens wat drinken.
xoxo
15.55 Double Coffee
"Het is nu mijn derde dag in Riga. Ik heb eigenlijk nog niet veel gedaan, ik doe alles vanaf nu in een wat rustiger tempo, dat lijkt me wat beter aangezien ik nog niet dood wil en zo.
Dinsdagmiddag ging ik dus met de bus naar Riga. Ik had een iets luxere bus geboekt en dat was best chill, ik sliep meer in die vier uur dan in negen uur van Warszawa naar Vilnius. Ik werd opgehaald op het station door Anna en een horde vrienden. Ze is een meisje van 18 dat nog bij haar ouders woont, best wel anders na al die studenten waar ik eerst bij sliep. Deze slaapplek is echt een verademing. Ten eerste omdat ik met mijn laatste twee hosts niet verder kwam dan koetjes en kalfjes qua gespreksonderwerp, en dat is nu anders. Ten tweede omdat ik in het badhuis verblijf in de tuin, met een eigen badkamer, sauna, zwembad, tv + dvd, waterpijp en een 2 persoonsbed (ok, 't slaapt wel kut). Ik heb een eigen sleutel dus ik kan gewoon mijn gang gaan, en dat had ik net nodig.
Dinsdagavond was er een Couchsurfing meeting in een kroeg en daar wilde ik wel graag heen om misschien een potentiele tourguide te ontmoeten. Anna wilde wel mee. 't Was een beetje een anti-climax omdat we behoorlijk lang moesten zoeken naar de juiste kroeg, dus we hadden zoiets van: "it better be good". Nou, dat was het dus niet. Ik vond de mensen supersuf en oppervlakkig en ik kan het niet meer opbrengen om mijn energie te verspillen aan het zoveelste gesprek over mijn reis en over wat ik doe, zeker niet als het mensen zijn waar ik eigenlijk geen boodschap aan heb. We peerden hem dus snel en zijn naar huis gegaan waar we nog een poos gepraat hebben. Daarna heb ik heerlijk lang geslapen in mijn nederige stulpje om de volgende dag Donnie Darko te kijken. Ik had 's middags om half vier in de stad afgesproken met een meisje van CS om ergens wat te drinken maar die kwam niet opdagen, which pissed me off (later kreeg ik een bericht dat haar telefoon dood was en dat ze wel op de plek was waar afspraken maar me niet zag, of zo). Daarna heb ik maar een beetje rondgewandeld door het oude gedeelte van de stad, maar ik had nog niets opgezocht over Riga op internet dus dat was behoorlijk doelloos. Uiteindelijk ben ik maar ergens gaan zitten om te eten. Riga is een mooie stad, het is iets groter dan Vilnius en heeft ongeveer net zoveel inwoners als Amsterdam. Het toffe hier is dat de stad barst van Art Nouveau/Jugendstil, dus bij veel gebouwen is er meer te zien dan normaal. Het enige kutte hier is dat ik moet wennen aan de valuta hier. Waar mijn euro eerder 4,00 Poolse zloty of 3,50 Litiouse Litas waard was is het nu opeens 0,70 Letse Lats, en dat rekent kut. Ik kan sowieso al niet rekenen, eigenlijk.
Na gegeten te hebben ben ik weer teruggegaan naar mijn 'appartement' om Sheisha te roken met Anna en 's avonds heb ik There will be blood" gekekn in bed. Heel fijn. :)
Vandaag ben ik 's middags naar het occupations of Latvia museum geweest, over de bezetting van de USSR & Nazi- Duitsland. Best interessant, want in Nederland hoor ik eigenlijk nooit wat over de geschiedenis van de Baltische staten. Daarna heb ik wat rondgelopen door de stad en nu zit ik dus hier."
Zaterdag ga ik naar Tallinn. Ik heb nog niet kunnen zoeken naar een host dus dat moet ik snel doen. Ik ben van plan om te liften naar Tallinn, zodat ik het eerst kan proberen over een kleinere afstand die makkelijk te doen zou moeten zijn in een dag, zeker hier waar liften heel populair is. Anna reageerde al heel verbaasd dat ik nog nooit heb gelift. Zij doet het elke zomervakantie de hele tijd. Als een meisje van 18 alleen kan liften dan kan een gay die de taal niet spreekt het ook, zeg ik maar altijd. Denk ik. Het is in ieder geval net zo (on)veilig. :)
Nou, dat was het weer. Ik ga nu misschien naar het museum van moderne kunst of anders ergens wat drinken.
xoxo
maandag 31 augustus 2009
Dag 14 - Genocido Auku Muziejus
Gisteren, op 30 augustus schreef ik:
1400 Užupio Kavine
"Ja, eerst koffie. Ik ga zo naar het station om een busticket te kopen naar Riga voor dinsdag. Vida vond het goed dat ik een deag langer bleef dus dat is mooi. Daarna naar het museum for contemporary art e ndaarna moet ik toch echt dringend belachelijk veel couchsurfing requests sturen! Ik denk dat ik van dinsdag t/m zaterdag daar blijf, en dan naar Tallinn."
Goed, ik kocht inderdaad een ticket, voor morgenmiddag om 1 uur. Verder was het een behoorlijk nutteloze dag. Ik ging namelijk eerst naar het CA museum maar dat bleek gesloten te zijn tot half september. Daarna wilde ik internetten maar het internetcafe was om drie uur dicht. Vervolgens wilde ik naar the photographic gallery maar die was ook dicht. En dan was er nog een laatste optie, maar dat bleek ook niet open te zijn. Ja. Fijn. Uiteindelijk heb ik maar wat rondgelopen en toen wilde ik terug naar mijn host. Dat bleek ook nog niet zo makkelijk te zijn als het zou moeten zijn. Ik nam gewoon bus 10 van dezelfe plek als de dag ervoor, maar bus 10 ging opeens rechts waar bus 10 rechtdoor moest. Dus ik maar ergens uitgestapt, mijn cshost gesmst over waar ik was en met de vraag wat ik moest maar heel behulpzaam was ze niet. "Of ik niet bus 33 had genomen". Nou, nu wil het zo zijn dat ik best in staat ben om een 1 en een 0 van 2 drieen te onderscheiden. Bovendien stond ik bij een halte waar ook bij stond dat bus 10 daar reed. Vervolgens maar weer in bus 10 gestapt op goed geluk, waardoor ik alleen nog maar verder uit de richting belandde. Toen maar weer bus 10 teruggenomen naar het centrum en vanuit daar bus 26 gepakt, die wel gewoon normaal reed. Ik deed er uiteindelijk iets van twee uur over terwijl het maar 20 minuten had hoeven duren, dus ik was behoorlijk chagrijnig. Ik word er echt moe van dat ik telkens dingen niet begrijp, qua borden en zo, en als ik ze dan eindelijk begrijp ga ik weer weg uit een stad. :)
Vanmiddag ga ik naar het museum van de KGB, ik ben benieuwd hoe dat is. Verder heb ik inmiddels ook een host in Riga! Uiteindelijk komt alles ook wel weer op zijn pootjes terecht. :)
xoxo
1400 Užupio Kavine
"Ja, eerst koffie. Ik ga zo naar het station om een busticket te kopen naar Riga voor dinsdag. Vida vond het goed dat ik een deag langer bleef dus dat is mooi. Daarna naar het museum for contemporary art e ndaarna moet ik toch echt dringend belachelijk veel couchsurfing requests sturen! Ik denk dat ik van dinsdag t/m zaterdag daar blijf, en dan naar Tallinn."
Goed, ik kocht inderdaad een ticket, voor morgenmiddag om 1 uur. Verder was het een behoorlijk nutteloze dag. Ik ging namelijk eerst naar het CA museum maar dat bleek gesloten te zijn tot half september. Daarna wilde ik internetten maar het internetcafe was om drie uur dicht. Vervolgens wilde ik naar the photographic gallery maar die was ook dicht. En dan was er nog een laatste optie, maar dat bleek ook niet open te zijn. Ja. Fijn. Uiteindelijk heb ik maar wat rondgelopen en toen wilde ik terug naar mijn host. Dat bleek ook nog niet zo makkelijk te zijn als het zou moeten zijn. Ik nam gewoon bus 10 van dezelfe plek als de dag ervoor, maar bus 10 ging opeens rechts waar bus 10 rechtdoor moest. Dus ik maar ergens uitgestapt, mijn cshost gesmst over waar ik was en met de vraag wat ik moest maar heel behulpzaam was ze niet. "Of ik niet bus 33 had genomen". Nou, nu wil het zo zijn dat ik best in staat ben om een 1 en een 0 van 2 drieen te onderscheiden. Bovendien stond ik bij een halte waar ook bij stond dat bus 10 daar reed. Vervolgens maar weer in bus 10 gestapt op goed geluk, waardoor ik alleen nog maar verder uit de richting belandde. Toen maar weer bus 10 teruggenomen naar het centrum en vanuit daar bus 26 gepakt, die wel gewoon normaal reed. Ik deed er uiteindelijk iets van twee uur over terwijl het maar 20 minuten had hoeven duren, dus ik was behoorlijk chagrijnig. Ik word er echt moe van dat ik telkens dingen niet begrijp, qua borden en zo, en als ik ze dan eindelijk begrijp ga ik weer weg uit een stad. :)
Vanmiddag ga ik naar het museum van de KGB, ik ben benieuwd hoe dat is. Verder heb ik inmiddels ook een host in Riga! Uiteindelijk komt alles ook wel weer op zijn pootjes terecht. :)
xoxo
Abonneren op:
Posts (Atom)